ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
27
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
( 1023 ) 23 - از خطبههاى آن حضرت است كه فرمود وَلَعَمْرِي مَا عَلَيَّ مِنْ قِتَالِ مَنْ خَالَفَ الْحَقَّ وَخَابَطَ الْغَيَّ - مِنْ إِدْهَانٍ وَلَا إِيهَانٍ فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ وَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ مِنَ اللَّهِ - وَامْضُوا فِي الَّذِي نَهَجَهُ لَكُمْ - وَقُومُوا بِمَا عَصَبَهُ بِكُمْ - ؟ فَعَلِيٌّ ؟ ضَامِنٌ لِفَلْجِكُمْ آجِلًا إِنْ لَمْ تُمْنَحُوهُ عَاجِلًا ( 5658 - 5613 ) [ لغات ] ( ادهان ومداهنه ) : مصانعة : ظاهرسازى كردن ( ايهان ) : مصدر باب افعال سستى وضعف نشان دادن . ( خابط الغىّ ) : از باب مفاعله ، عدم استقامت هر يك در برابر ديگرى ، در اين خطبه به معناى پيروى از گمراهى است . معناى حبط را پيش از اين بيان كرديم ، پايدارى نكردن وبه نوعي سازش نمودن را نيز خبط مىگويند . ( غىّ ) : جهل وناداني ( نهجه ) : آشكار گردانيد أو را ( عصبه بكم ) : آن را به شما ربط داد . ( فلج ) : رستگارى ، سعادتمندى ( منحه ) : عطيه ، بخشش ، جود [ ترجمه ] « به جان خودم سوگند ، من در پيكار با كسى كه از حق رو گردانده ودر مسير گمراهى گام نهاده باشد درنگ نمىكنم وسهلانگارى وسستى را روا نمىدارم . بندگان خدا ، تقوى پيشه كنيد واز عذاب وكيفر أو به بخشش ورحمتش